Geçtiğimiz hafta yabancı yatırımcının tahvil alımı 1.2 milyar doları aşarak son altı ayın zirvesini gördü. Sektörün büyük çoğunluğu bu veriyi "yabancı güveninin kalıcı dönüşü" gibi romantik bir bahar havası olarak okuyor.
Biz Sellf'te büyümeyi bir mühendislik işi olarak görüyoruz. Bu perspektiften asıl mesele şu: Bu giriş doğrudan operasyonel yatırımdan (FDI) ziyade, getiri arayan kısa vadeli bir carry-trade hareketidir. Sürdürülebilirlik ve saf karlılık ilkelerimiz gereği, sermaye girişlerini okurken uyguladığımız çerçeve iki boyutludur:
- Finansman Kaldıracı: Kısa vadeli likidite bolluğunu ROAS, impression gibi içi boş metrikleri şişiren kampanyalara değil; doğrudan ROI üreten, ölçeklenebilir altyapı yatırımlarına yönlendirmek.
- Risk İzolasyonu: Geçici rüzgarlara dayanarak sabit giderleri (OPEX) artırmaktan kaçınmak.
Somutlaştıralım: Yıllık 10 milyon dolar cirosu olan bir firma için bu sıcak paraya aldanıp hantal bir sabit gider yapısı kurmak, kur rüzgarı tersine döndüğünde yılda ortalama 1.2 milyon dolar net kâr erimesi demektir.
Şirketinizin büyüme stratejisi geçici rüzgarlara mı yelken açıyor, yoksa kendi mühendislik dinamikleriyle mi ilerliyor?
